حتما دیدید که در اکثر موارد بررسی و تجزیه و تحلیل اوضاع ایران و جهان تو مهمونی ها و دوره های خانوادگی انجام میشه! مخصوصا اگه پای صحبت آقایون جمع بشینید!

دیشب ما هم در یکی از این مهمانیها بودیم .  بعد از چند روز درس خوندن گفتم حتما این مهمونی باعث میشه روحیه ام عوض شه و منو از این حالت اضطراب در میاره . خلاصه کتاب و جزوه ، این دوستان عزیزتر از جانم که این چند روز از من جدا نمیشدند رو گذاشتم کنار و رفتیم مهمونی . تو اینجور مهمونیها اگه کسی هم سن و سالت پیدا نشه که بتونی باهاش صحبت کنی چاره ای نداری جز اینکه بشینی پای صحبتهای خانمهای مجلس یا به صحبتها و بحثهای آقایون گوش کنی . منم دومی رو انتخاب کردم! خودمونیم بگذریم از اینکه آقایون هم کم غیبت نمی کنند، بعد از کلی بحث آموزنده سیاسی و اجتماعی یهو بحث رفت روی زلزله آسیا و هر کس شروع کرد راجع به چیزهایی که دیده یا شنیده بود صحبت کردن و بعد نظریه هایی داده شد که اگه این زلزله رو خشکی اتفاق می افتاد چی میشد و اگه تو ایران پیش میومد چه اتفاقی می افتاد و ... . حتی اون وسط یکی آمار کشته شده های احتمالی رو هم حساب کرد . یه نفر هم به بدترین شکل ممکن این قضیه رو تشریح کرد ، انگار که خودش تو بطن حادثه بوده ! خلاصه دیگه اواخر مهمونی اینقدر از فلاکت و بدبختی صحبت شد که نه تنها روحیه مون عوض نشد بلکه با یه حس بدتری برگشتم سر کتاب و درس .

حالا میفهمم که چرا میگن موقع امتحانا مهمونی نرید و بشینید سر درس و مشقتون!!

از دیشب تا حالا آسمون داره همینجور گریه میکنه. تا حالا نشده بود که از گریه کسی اینقدر خوشحال شم !!